In de beginperiode van de beroepsmatige werkzaamheden van het medium Karel van der Nagel werd er door de sprekers van de ODV (de Orde aan gene zijde) geëxperimenteerd met verschillende manieren van overdracht. Zo is ook het "Schone Woord" ontstaan (en vervolgens tot een traditie geworden): een improvisatie op basis van enkele door de toehoorders spontaan opgegeven begrippen, ter afsluiting van een bijeenkomst. Het Schone Woord is het meest bekend in de poëtische vorm, maar aanvankelijk kon er ook worden gekozen voor een verhalende vorm of de vorm van een (esoterisch) sprookje. Veel van de Schone Woorden zijn door plaatsgebrek destijds niet gepubliceerd. Een groot aantal niet-gepubliceerde sprookjes is echter bewaard gebleven. Een flinke bundel hiervan is in de 60-er jaren verschenen als bijzondere brochure, een groter aantal is echter nog nimmer gepubliceerd.

De roos en de tuinman - @ 31 kB
Sprookje - de berggeest en de mensenvader - @ 37 kB
Sprookje als Schoon Woord 1 - De Vlinder - @ 24 kB
Sprookje als Schoon Woord 2 - De Wachtpost een paar klompen Dankbaarheid - @ 48 kB